مي توان در سايه
آموختن
گنج عشق جاودان اندوختن
اول از استاد، ياد آموختيم
پس، سويداي سواد آموختيم
از پدر گر قالب تن
يافتيم
از معلم جان
روشن يافتيم
اي معلم چون کنم توصيف
تو
چون خدا مشکل توان تعريف تو
اي تو کشتي نجات روح
ما
اي به
طوفان جهالت نوح ما
يک پدر بخشنده آب و گل
است
يک پدر روشنگر جان و دل است
ليک اگر پرسي کدامين برترين
آنکه دين آموزد و علم يقين
معلمى
سوختن است، سوختنى كه میسوزد ولى نمىیسوزاند، هدایت میكند و گمراه نمىیسازد، آتش
درونش برد است و سلام،و دود او همچون عود،و رایحه اش جهانگیر. معلم چراغ هدایت و
كشتى نجات است. معلم راهنماى خوبىیها و نیكىیها و هدایتگر و بیدار كننده است.
معلمى، همانگونه كه معلم پیر انقلاب رحمه الله فرموده، شغل انبیاست وامت
سرگردان را از وادى جهل و ضلالت به سر منزل هدایت و سعادت و از دریاى پر تلاطم فساد
و انحراف به ساحل امیدبخش نجات و نیكبختى میرساند. سرنوشت جوامع بشرى مرهون سعى و
تلاش آموزگاران و معلمان است. معلم بود كه معاویه پسر یزید بن معاویه را آن چنان
تربیت كرد كه به یكباره راه و رسم غلط و ظالمانه پدرش را كنار گذاشت و در سلك
عابدان و زاهدان و هدایت یافتگان درآمد. همین معلمان بودند كه مصلحان بزرگى چون
امام خمینى (ره)، شهید مطهرى(ره)و شهید بهشتى(ره) به جامعه تقدیم كردند؛بزرگانى
كه هر كدام منشا خیرات و بركاتى براى مسلمانان شدند.
از
اینرو، خداوند متعال نسبت به شأن و مقام عالم و متعلم عنایت خاصى مبذول داشته؛ او
به شخصیت آنان ارج نهاده و براى آنان امتیاز ویژهاى قائل شده است.پروردگار
عالم، دانش و معرفت را از لحاظ شرافت و ارزش در اوج همه مراتب و مقامات قرار داد و
بر آدم ابوالبشرعلیهالسلام منت نهاد؛ «وَ عَلَّمَ آدَمَ السماءَ كُلَّها...»
(بقره/31) در اولین سوره اى هم كه بر پیامبر خاتمش صلى الله علیه وآله فرو
میفرستد ارزش نعمت علم و دانش را بازگو مینماید و خود را اول معلم عالم وجود
قلمداد مىكند: « إقرَا وَ رَبُّكَ الاكرَم الذّی عَلَّمَ بِالْقَلَم ، عَلَّمَ
الانسان ما لَم یَعلَم .» (علق/3- 4- 5) در برخى دیگر از آیات كتاب
متین خود نیز به صراحت، برترى معلمان را بر سایر خلق برمیشمارد و آنان را بر تارك
تمامى طبقات مردم قرار مىدهد؛ «... قُل هَل یَسَتوی الذینَ
یَعلَمونَ و الذین لایَعلَمُون إنَما یَتَذَكَّرُ اُولُوا الالْباب.» (زمر/9) در
زمینه اهمیت كار معلمى همین بس كه او فرمود: «...مَناحیاها فَكانَّما احیَا الناسَ
جمیعا ...» (مائده/ 32) ؛ هر كس نفسى را زنده كندبه واقع، تمام جهانیان را زنده
گردانیده است (با توجه به اینكه زنده كردن روح و دل آدمى به علم و دانش برتر از
زندگى بخشیدن به بدن مادى است.) و همین افتخار براى معلم بس كه اگر تا قیامتبدان
مباهات كند برازنده اوست.
همیشه
روزگار از بدو خلقت و حتى پیش از آن، تا خدا بوده و هست معلم بوده و هست و هر روز،
روز معلم است، اما در انقلاب ما، این روز، مصادف با سال روز شهادت پاره تن امام
راحل قدس سره، شهید مرتضى مطهرى رحمه الله است؛یاد او و تمامى معلمان راستین
بشریت گرامى باد .
+ نوشته شده در دوشنبه یازدهم اردیبهشت ۱۳۹۱ ساعت 18:47 توسط حیدر رفیع
|